Zainteresowania czytelnicze późnego dzieciństwa

W miarę jak dziecko rośnie, jego upodobania czytelnicze ulegają zmianie. To, czego nie lubi, nazywa „dziecinadą”, ponieważ rzeczy, które poprzednio je bawiły, już przestają być interesujące. Wraz z rozwojem intelektualnym i doświadczeniami szkolnymi dziecko staje się bardziej realne i wszystko, co jest powiązane z fantazją, uważa za fikcję (Freid- son, 1953). W obrębie trzech głównych zainteresowań czytelniczych, awanturą i przygodą, urokiem i miłością oraz książką popularnonaukową, wraz z rozwojem umysłowym dziecka zachodzą duże zmiany w lekturze, której młody czytelnik daje pierwszeństwo. Na przykład dzieci trzeciej klasy interesują się głównie wesołymi opowiadaniami, humorem, tajemniczością i bajką, natomiast wykazują mało zainteresowania treścią naukową, a nie wykazują żadnego zainteresowania sprawami miłosnymi. Na wykresie 47 przedstawione są zmiany zachodzące w zainteresowaniach czytelniczych w zależności od wieku.

Starsi nie zawsze mogą przewidzieć, co się dzieciom w książkach będzie podobało. Zamiłowania do realizmu lub fantazji zależą w dużej mierze od tego, czy w latach wczesnego dzieciństwa nauczyły się lubić fantazję, a to z kolei zależy w dużym stopniu od stosunku matki do fantazji (Wolfenstein, 1946). Format książki i ilustracje jednym dzieciom podobają się bardziej niż innym i pod tym względem dzieci zazwyczaj różnią się w swych upodobaniach od dorosłych. Ponadto o tym co dziecko lubi czytać, decyduje również stopień umiejętności czytania. Oczywiste jest, że dzieci, które mają trudności w czytaniu, lubią książki łatwiejsze niż dzieci, które czytają dobrze. Książka, która zawiera dużo opisów, rozważań, scen obyczajowych obcych dziecku, nie podoba mu się, chociaż dorośli oceniają ją wysoko (Williams, 1939: Rankin, 1944: Jersild, 1954).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>