Zabawa konstrukcyjna

Zainteresowanie konstrukcją jest ważnym elementem zabawy dziecięcej. Do piątego lub szóstego roku życia konstrukcja dziecka jest raczej sprawą przypadku. Dziecko układa przedmioty nie według wzoru i bez powziętego poprzednio planu, a jeżeli przypadkiem uda mu się ułożyć coś podobnego do znanych mu przedmiotów, jest zachwycone swoim osiągnięciem. Od szóstego roku życia dziecko używa materiałów w sposób specjalny i właściwy do budowania i konstrukcji. Dziecko o nastawieniu zbyt realnym albo za bardzo marzycielskim nie bawi się twórczo. Wraz z wiekiem rozwija się zdolność dostrzegania różnic między rzeczywistością a fantazją. Zabawa staje się mniej iluzyjna, a bardziej konstrukcyjna (Barker i inni, 1943). Pod względem zdolności konstrukcyjnych dzieci znacznie się między sobą różnią. (Vernon, 1948).

Formy konstrukcji. Wczesne formy zabawy konstrukcyjnej polegają na lepieniu placków z błota, na formowaniu gór i tuneli z piasku i na zabawach klockami, koralikami, nożyczkami, gliną, farbami, kredkami i klejem. Dziecko używa tych środków do wykonania rzeczy, które mają określone znaczenie i mogą być rozpoznane jako takie, jakkolwiek ich praktyczny cel jest drugorzędny. Po ukończeniu drugiego roku życia, bawiąc się klockami, dziecko określa swoje budowle, na przykład jako dom lub statek. Po trzecim roku życia dzieci łączą konstrukcje z klocków z zabawą inscenizacyjną (Guanella, 1934).

Zabawa konstrukcyjna jest popularna w późnym dziecięctwie i przejawia się w budowaniu namiotów, teatrów, lepianek, tam na wodzie, bałwanów ze śniegu itp. Zabawa konstrukcyjna chłopców przybiera formy trudnej pracy fizycznej i odbywa się raczej na wolnym powietrzu. Konstrukcje dziewczynek są subtelniejsze i delikatne, jest to przeważnie szycie ubrań dla lalek, wykonywanie lalek papierowych, rysunki, malowanie i modelowanie. W budowlach z klocków dziewczynki odtwarzają spokojniejsze sceny życia codziennego, szczególnie sytuacje ześrodkowujące się dokoła domu i szkoły. Chłopcy budują w sposób bardziej urozmaicony i odtwarzają raczej sceny życia pozado- mowego (Erikson, 1951). Ponieważ zabawa konstrukcyjna w tym wieku jest bardzo popularna, dlatego jest jednym z ważnych momentów życia na obozach letnich dla chłopców i dziewczynek.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>