Wpływ telewizji na światopogląd dzieci

Odkąd telewizja stała się powszechną formą dziecięcej rozrywki, rodzice i pedagodzy z niepokojem zastanawiają się nad jej wpływem wychowawczym. Stanowi ona bowiem konkurencję dla czytania i innych czynności wypełniających wolny czas dziecka. Jedni utrzymują, że wpływ telewizji jest bardziej szkodliwy niż pożyteczny, inni są przeciwnego zdania (NABRAT Report, 1954). Jednakże, jak zwrócił uwagę Witty (1951a), „…okazało się, że bardzo duża liczba dzieci i młodzieży interesuje się telewizją, co świadczy o pomyślnym przystosowaniu się telewizji do ich zainteresowań i aktywności”.

Wiele małych dzieci miewa sny o obrazach telewizyjnych, które widziały, i sny te często mają charakter nocnych widziadeł (Evry, 1952: Podolsky, 1952), Rodzice mają często wiele kłopotu z dziećmi, które nie chcą iść spać o właściwym czasie, ponieważ pragną one oglądać nadawane wtedy programy. W rezultacie śpią za mało (Maccoby, 1951: Weathers, 1954). Dzieci, które często oglądają telewizję, zwłaszcza programy wywołujące grozę, stają się nerwowe (Evry, 1952: Podolsky 1952). Jak wykazał Podolsky (1952),

„…w psychice dziecka istnieje naturalna tendencja do ciągłego przetwarzania w ciągu nocy tego, co widziało lub słyszało przed pójściem spać. Następnego dnia wrażenia te pogłębiają się, ponieważ dziecko mówi o nich i odtwarza je w czasie zabawy. Istnieje u dzieci silna tendencja do brania udziału w akcji słyszanej lub widzianej w sposób zastępczy, tak że we wspomnieniach lub snach dziecko przedstawia siebie lub rodzinę jako ofiarę lub ofiary tej akcji. Potęguje to niezdrową reakcję uczuciową, prowadzącą często do przedstawienia sobie przerażającej walki w obronie bezpieczeństwa lub egzystencji własnej czy któregoś z członków ro- dżiny”.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>