WARTOŚĆ ZABAWY CZ. II

Zabawa ma charakter terapeutyczny. W życiu codziennym potrzebne jest dziecku pewne uwolnienie się od napięć, jakie wywołują w nim ograniczenia nakładane przez środowisko. Zabawa służy właśnie temu celowi, ponieważ ułatwia dziecku wyrażanie swoich uczuć (Milli- champ, 1953). Zabawa iluzyjna jest środkiem usuwania napięć, spowodowanych lękiem (Symonds, 1946: Amen i Renison, 1954). Zabawa zaspokaja wiele potrzeb i życzeń dziecka, które nie mogą być zrealizowane w życiu codziennym, i w ten sposób zmniejsza się frustracja. W zabawie dziecko może układać i przeprowadzać plany, co pomaga mu rozwiązywać ważne w jego życiu osobiste problemy (Axline, 1947: Mit- chel i Mason, 1948: Frank i Hartley, 1951: Hartley, 1952: Hartley i inni, 1952: Jersild, 1954).

Zabawa dziecka daje dorosłym możność wykrycia wielu dziecięcych problemów, których w inny sposób nie można poznać. Sposób, w jaki małe dziecko bawi się lalką, informuje o środowisku, stosunku środowiska do dziecka i skutkach tych jego wczesnych doświadczeń, a zwłaszcza o wpływie postaw matki na dziecko (Winstet, 1951). Dorosły, widząc dziecko bawuące się z innymi dziećmi, łatwo może zaobserwować, jak ono układa sobie stosunki z współtowarzyszami zabawy i jakie ma o sobie wyobrażenie, ukształtowane na podstawie obserwacji swych ‚zabaw z innymi dziećmi (Axline, 1947, 1951). Rysunki spontaniczne lub rysunki postaci ludzkich doskonale ujawniają przystosowanie się dziecka do ludzi, jego pojęcie o sobie i jego stosunek do innych (Bach, 1945: Machover, 1945: Merry i Merry, 1950: Reichenberg-Hackette, 1950: Jer- sild, 1954).

Zabawa jest również jednym z najważniejszych czynników wychowania moralnego. Wprawdzie dziecko dowiaduje się w domu lub w szkole, co jest uznawane za postępowanie dobre, a co za złe, jednak zmuszanie do przyjęcia norm moralnych nigdzie nie jest stawiane tak surowo, jak w zabawie grupowej. Dziecko wie, że musi być rzetelne, uczciwe, prawdomówne, że musi być dobrym towarzyszem, musi być opanowane mimo przegranej, jeśli chce, aby jego udział w zabawie był zaakceptowany przez grupę. Dziecko wie również, że jego towarzysze zabaw są o wiele mniej tolerancyjni dla wykroczeń przeciw przyjętym przepisom zachowania się niż dorośli z jego otoczenia szkolnego i domowego. Dlatego więc uczy się rozpoznawać normy szybciej i dokładniej w zabawie niż w innym przypadku.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>