TYPY ZABAW

Sposób bawienia się dziecka zależy w dużej mierze od jego wieku. W różnych okresach przeważają różne formy zabawy. Forma danego typu zabawy zależy od wieku dziecka i poziomu jęgo rozwoju. Ulubione Py zabaw okresu dziecięcego przedstawiają się następująco.

Najwcześniejsza zabawa przejawia się jako czynność swobodna, spontaniczna. Cechą charakterystyczną tego typu zabawy jest brak reguł i przepisów. W większości wypadków jest to zabawa raczej samotna niż grupowa. Dziecko bawi się, kiedy ma ochotę, i przestaje się bawić, gdy zabawa już go nie interesuje. Odpowiada to szczególnie małym dzieciom, którym trudno bawić się w określony sposób oraz stosować się do reguł i przepisów. Ten typ zabaw nie ujętych w formy traci na popularności w późnym dziecięctwie, kiedy zabawy polegające na współzawodnictwie stają się bardziej atrakcyjne.

Zabawa tego typu w większości wypadków ma charakter badawczy. Pobudzanie różnych organów zmysłowych i doznawanie dzięki temu różnych wrażeń sprawia dziecku żywą radość. Początkowo dziecko bawi się najchętniej częściami swego ciała. Ponieważ brak mu jeszcze koordynacji ruchowej, bawienie się zabawkami jest dla niego bardzo trudne. U dziecka trzymiesięcznego sprawność rąk jest już na tyle rozwinięta, że umożliwia mu bawienie się zabawkami lub przedmiotami, znajdującymi się w jego zasięgu. Dziecko bada swoje zabawki ssąc je, rzucając nimi, ciągnąc je, bada przedmioty z tkaniny, futra i wełny, okulary lub łańcuszki od zegarka.

W swobodnej, spontanicznej zabawie dziecko używa zabawek, które jednak nie są rzeczą istotną. Kiedy dziecko dostatecznie zbada swoje zabawki i przekona się, jak działają, wykorzystuje je następnie w zabawach konstrukcyjnych i iluzyjnych. Małe dziecko w tym okresie badawczym wykazuje duże skłonności niszczycielskie, ponieważ ma słabą koordynację ruchową. Rozrywając na kawałki lub tłukąc swoje zabawki czyni to nie rozmyślnie, lecz niechcący, ponieważ zabawki nie są tak mocne, aby wytrzymały silę, z jaką dziecko je bada. Pod koniec drugiego roku życia dziecko skierowuje swoją uwagę na bardziej zaawansowane i bardziej skomplikowane formy zabawy, które w większym stopniu przyczyniają się do rozwoju psychiki niż proste, swobodne zabawy okresu niemowlęctwa. Czasami dziecko wraca do poprzednich zabaw na okres roku lub dwóch, lecz z każdym rokiem sprawiają mu one mniej zadowolenia. W rezultacie porzuca je dla wyżej zorganizowanego typu zabaw.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>