Trwałość popularności

Większe zmiany w pozycji socjometrycznej są względnie rzadkie. Przeciwnie, dzieci usiłują utrzymać tę samą ogólną pozycję społeczną, przy czym tendencja ta zaznacza się coraz więcej, w miarę jak dziecko podrasta (Bronfenbrenner, 1944). W grupie nowo powstałej z jednostek, które się jeszcze nie znają, można zauważyć stadium prób i błędów, zanim skrystalizują się dominujące wzory. W ciągu tego okresu stosunki przyjaźni często się zmieniają (Hunt i Solomon, 1942). Jednakże, skoro już raz dzieci tworzące grupę poznają się między sobą i ustalą się wśród nich stosunki przyjaźni, wtedy pojawiają się między nimi znaczne różnice indywidualne ze względu na popularność, jaką cieszy się każde z nich. Gdy raz ustali się socjometryczna pozycja dziecka w grupie, utrzymuje się ona z miesiąca na miesiąc (Northway, 1943, 1946: Jennings, 1944: Bronfenbrenner, 1944: Witryol i Thompson, 1953). Nawet w przypadkach przegrupowania klasy, gdy zmienia się jej skład, albo gdy dzieci przechodzą ze szkół podstawowych do szkół średnich, ustalony stan społeczny wewnątrz grupy pozostaje bez zmian (Tryon, 1939: Kuhlen i Lee, 1943: Kernśtetter, 1944: Laughlin, 1953). Wskaźniki społecznego uznania są prawie tak samo stałe, jak wskaźniki inteligencji i postępów (Bonney, 1943, 1943b: Taylor, 1952).

Gdy grupa raz wytworzy ogólną opinię o jednostce, trudno jest ją zmienić. To znaczy, że jednostka społecznie uznana pozostaje uznana, a wyrzutek pozostaje wyrzutkiem (Singer, 1951). Stopień uznania jednostki w jednej grupie stanowi dość dokładny wskaźnik tego, jaki będzie stopień jej uznania w innej, pokrewnej grupie, w grupie kulturowej albo w grupie wieku (Northway, 1946). O trwałości społecznego uznania dziecka w danej grupie decyduje częściowo stałość składu grupy, a częściowo stopień popularności dzieci w danej grupie Dalej można przewidzieć, że „…przypadkowe… przelotne sukcesy i porażki mają mały wpływ na stopień uznania” (Northway i inni, 1947). Utrzymanie się stopnia uznania społecznego dziecka przez pewien okres czasu zależy częściowo od stabilności grupy, a częściowo od stopnia przegrupowania dzieci zdolnych do zdobycia dużego stopnia uznania (Bonney, 1942: Witryol i Thompson, 1953).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>