Termometr

Termometr do mierzenia temperatury w jamie ustnej różni się od termometru do mierzenia temperatury w odbytnicy jedynie kształtem zbiorniczka z rtęcią. Termometr odbytniczy ma bardziej zaokrąglony cienki koniec, żeby nie urazić dziecka, a termometr wkładany do ust ma zbiorniczek o bardziej wydłużonym kształcie, żeby rtęć rozgrzewała się szybciej wewnątrz jamy ustnej. Oznakowania na obydwu termometrach są identyczne. (Nie uwzględniają różnicy między temperaturą w jamie ustnej, a temperaturą w odbytnicy, tylko wskazują rzeczywistą temperaturę.) Czysty termometr doodbytniczy może być użyty do zmierzenia temperatury w jamie ustnej i odwrotnie, z tym że termometru do mierzenia temperatury w jamie ustnej należy używać do mierzenia w odbytnicy bardzo delikatnie.

Większość termometrów włożonych do odbytnicy rejestruje temperaturę już w ciągu minuty. Patrząc na podziałkę termometru łatwo zauważyć, że rtęć biegnie początkowo w górę bardzo szybko. Już w ciągu 20 sekund dochodzi – z tolerancją kilku kresek – do miejsca, w którym się ostatecznie zatrzyma. Po upływie tego czasu idzie w górę bardzo powoli. Jeśli więc podczas mierzenia temperatury małe dziecko wierci się i protestuje, co jest bardzo denerwujące, nie potrzeba trzymać termometru w odbytnicy nawet minuty, bo i tak można zorientować się mniej więcej, jak wysoka jest gorączka.

Dłuższego czasu wymaga zmierzenie temperatury w jamie ustnej – od 11/2 do 2 minut. Jama ustna, która była przed chwilą otwarta, musi się trochę rozgrzać, a ponadto do zbiorniczka z rtęcią cały czas dochodzi powietrze wdychane przez nos. Dokładne zmierzenie temperatury pod pachą zabiera 4 minuty, ale mniej więcej można się zorientować już po 2 minutach.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>