Telewizja i jej wpływ na dzieci

Telewizja jest jedną z najnowszych i najbardziej popularnych rozrywek dzisiejszych dzieci. Wprawdzie posiadanie aparatów telewizyjnych jest mniej rozpowszechnione niż posiadanie radioaparatów, jednak przeważnie gdzieś w sąsiedztwie dziecka jest telewizor, a więc może ono oglądać poszczególne programy z pewną regularnością. Ponieważ telewizja jest czymś nowym i odmiennym, a zawiera podobające się dziecku elementy kina i radia: czas spędzany przy telewizorach jest u bardzo wielu dzieci zupełnie niewspółmierny z czasem poświęcanym innym formom zabaw. Badania wykazują, że przyglądanie się telewizji pochłania więcej czasu dzieciom z warstw społeczno-ekonomicznie biedniejszych niż z bogatszych (Riley i inni, 1949: Seagoe, 1952: Witty, 1955).

Zainteresowanie telewizją, podobnie jak innymi formami rozrywek, jest bardzo różne, zależnie od wieku i różnic indywidualnych. Dla dziecka przedszkolnego, które ma o wiele więcej czasu na zabawę niż dziecko szkolne, przyglądanie się telewizji jest jedną z dodatkowych czynności zabawowych. Jest inną formą zabawy, która sprawia przyjemność (Riley i inni, 1949: Battin, 1953). Dzieci najbardziej interesują się telewizją około szóstego roku życia, potem zainteresowanie to stopniowo się zmniejsza. Dzieci mają wtedy więcej zajęć szkolnych i interesują się bardziej sportem i zabawami z rówieśnikami (Witty, 1951a). Z wypowiedzi dzieci w pewnych badaniach wiemy, że 90% dzieci z klasy pierwszej i drugiej, a 50% z klasy siódmej i ósmej woli telewizję niż radio (Witty, 1952). Gdy dzieci dochodzą do okresu dojrzewania, wolą radio niż telewizję (Lyness, 1952). Nie stwierdzono zależności między zainteresowaniem telewizją a ilorazem inteligencji, jednak słabi uczniowie chętniej przyglądają się telewizji niż uczniowie dobrzy. Nadmierne przyglądanie się obrazom telewizyjnym obserwuje się zwykle u słabych uczniów. Dotychczas nie rozstrzygnięto, czy istnieje tu jakiś stosunek przyczynowo-skutkowy, lub czy przyglądanie się obrazom telewizyjnym jest formą kompensacji. (Witty, 1951, 1952, 1955). Telewizja podoba się bardziej dzieciom słabo przystosowanym niż dzieciom lepiej przystosowanym do środowiska (Podolsky, 1952: Duvall, 1954: Witty, 1955).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>