Szkoła i jej wpływ na moralność dziecka – kontynuacja

Gdy stosunek pomiędzy nauczycielem a uczniami jest dobry, następuje poprawa w zachowaniu się poszczególnych dzieci w klasie, na skutek czego podnosi się ogólny poziom moralności (Anderson i inni, 1946). W przypadkach kłamstw i oszukiwania przekonano się, że większą rolę odgrywa tu stosunek między uczniem a nauczycielem niż oficjalna filozofia wychowawcza szkoły, polegająca na określaniu stopnia nieuczciwości klasy (Ausubel, 1951). Ponieważ większość nauczycieli pochodzi z domów należących do klasy średniej, w szkole panuje tendencja do podkreślania wartości moralnych tej klasy. Gdy uczniowie pochodzą z domów należących do klasy średniej, szkoła kontynuuje wychowanie domowe. Dzieci pochodzące z klas biedniejszych znajdują czasami w szkole wartości niezupełnie zgodne z wartościami, które poznały w domu. Niektóre dzieci przyjmują te nowe wartości, inne są niezadowolone i występują przeciwko szkole, odrzucając pojęcia moralne, jakich ich uczy (Havighurst, 1946). Jeżeli wychowanie w szkole ma być skuteczne, muszą tam panować nie tylko dobre stosunki między uczniem a nauczycielem, lecz szkoła powinna również stwarzać okazje do dyskusji na tematy pojęć moralnych oraz okazje praktycznego zastosowania ich w aktualnych sytuacjach (V. Jones, 1936).

Współzawodnictwo w lekkoatletyce, tak popularne w późnym dzieciństwie, daje wspaniale okazje wychowania moralnego. Poprzez sport dzieci uczą się uczciwości, starają się być dobrymi sportowcami i podporządkowywać egoistyczne interesy sprawie dobra grupy. Żaden czyn sprzeczny z kodeksem moralnym dobrego sportowca, nie jest tolerowany. Lecz przywiązywanie zbyt dużej wagi do wygranej zachęca graczy do oszukiwania. Jeżeli bowiem uczciwy gracz przegrywa, czuje swą niższość i wtedy ma chęć oszukiwać.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>