Świadomość uznania społecznego

W okresie gdy dziecko dochodzi do czwartej klasy, jest ono doskonale świadome tego, w jakim stopniu osiągnęło uznanie grupy (Northway, 1946). Z każdym rokiem, w miarę jak dziecko rośnie, umie coraz lepiej określić, jak inni się z nim czują (Ausubel i inni, 1952). Jego świadomość osiągniętego stopnia uznania społecznego pochodzi z rozmaitych źródeł: do najważniejszych z nich należą: sposób traktowania dziecka przez innych, w szczególności to, czy inni chcą się z nim bawić, czy też go unikają i czy traktują je na równi z inymi dziećmi, czy też nie: przezwisko nadane dziecku przez przyjaciół, przyjemne albo nieprzyjemne, pochlebne albo uwłaczające (Dexter, 1949): wreszcie nazwa, jaką mu się nadaje w ujęciu grupowym. Stopnie uznania społecznego uwzględniają zróżnicowanie członków na przywódców albo na tych, którzy interesują się wszystkim (nazywanych wheels – koła), na tych, którzy interesują się przede wszystkim nauką (brains – mózgi), na spokojnych, nieagresywnych i niewydajnych (mice – myszy), na przeszkadzających innym (drips) i na wywołujących antagonizmy (dopes) (McGuire i Clark, 1952).

Wpływ na postawy i zachowanie się. Znaczenie uznania społecznego dlatego jest tak ważne, że od niego w dużej mierze zależy społeczne przystosowanie się dziecka. Dziecko cieszące się popularnością jest szczęśliwe i czuje się bezpieczne. Uczy się obcowania z innymi, a będąc członkiem grupy opanowuje uznane społecznie formy zachowania się. Ma ono dość swobody, aby skierować swą uwagę na zewnątrz i dlatego zaczyna interesować się ludźmi i rzeczami wokół siebie (Vicery, 1946). Jeśli zdobędzie zbyt dużą popularność, mogą jednak inni stać się dla niego obojętni (Chapin, 1950). Natomiast dziecko niepopularne czuje się obco, na skutek czego jest niepewne i nieszczęśliwe. Czuje, że jest inne niż koledzy i w wyniku tego staje się bojaźliwe i przeczulone (Hartley, 1946). Frank i Frank (1946) stwiedzają, że „…wynikiem przebywania poza grupą albo obcowania w grupie tylko z kilkoma jednostkami jest stosowanie wątpliwej, prymitywnej i szkodliwej taktyki wobec innych, a często tworzenie własnej filozofii, która może prowadzić do zaburzeń osobowości”.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>