Sugestywność

Jednym z najbardziej podstawowych rodzajów zachowania się społecznego dzieci w wieku bandy jest w r a ż 1 i wo ść na uznanie i dezaprobatę społeczną. W miarę jak dziecko pragnie towarzystwa innych, pragnie również uzyskać ich uznanie i uniknąć ich dezaprobaty. Ubiera się, mówi i zachowuje się tak, aby zdobyć uznanie tych, z którymi się bawi. Jeśli między wymaganiami rodziny i towarzyszy zabaw powstaje konflikt, dziecko niewątpliwie stanie po stronie towarzyszy zabawy, ponieważ w tym wieku ich uznanie ma dla niego większe znaczenie niż uznanie dorosłych. Badania eksperymentalne, przeprowadzone nad reakcjami dzieci na pochwałę i naganę, wykazały, że podstawę działania dziecka, zarówno gdy chodzi o pracę, jak i zabawę, stanowi siła motywów, których największa efektywność występuje w obecności innych dzieci. Starsze dzieci reagują na te bodźce silniej niż młodsze, chociaż pochwała jest bardziej efektywna w stosunku do dzieci młodszych, a nagana w stosunku do dzieci starszych (Hurlock, 1924, 1925: Warden i Cohen, 1931).

Sugestywność. W każdym innym okresie życia normalna jednostka nie ulega tak bardzo wpływowi sugestii, jak właśnie w okresie band. Dziecko, które pragnie być przyjęte na członka grupy, uznaje wszystkie jej żądania i bez wahań podejmuje wszelkie formy działania zasugerowane przez przywódcę. Badania nad wykroczeniami dzieci szkolnych wykazały, że punkt kulminacyjny wykroczeń przypada zwykle na okres między siódmym a ósmym rokiem życia, to znaczy na okres, w którym dziecko przechodzi od zabawy indywidualnej do zabawy grupowej, okres rozwoju zdecydowanej lojalności wobec grupy. Lojalność ta prowadzi do silnego ulegania sugestii wywieranej przez członków grupy, szczególnie przez przywódcę (Blatz i Bott, 1927). Przyjemność, jaką sprawia dziecku niszczenie cudzej własności, osiąga punkt kulminacyjny w wieku bandy. Chociaż chłopcy są bardziej ruchliwi i odważni, a mniej opanowani w swoich destrukcyjnych eskapadach niż dziewczęta, to jednak i chłopcy, i dziewczęta kierują się chęcią robienia tego, co robią przyjaciele: świadczy o tym fakt, że dążenia niszczycielskie pojawiają się prawie zawsze wtedy, gdy dzieci znajdują się ze swymi towarzyszami w grupie (Clark, 1952).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>