Rozpoznawanie u dziecka zaczyna się wcześnie

James (1890) przed wielu laty zwrócił na to uwagę, że w momencie urodzenia świadomość dziecka jest „wielkim barwnym i gwarnym chaosem”. Nie rozumie ono tego, co obserwuje dookoła siebie. Stopniowo, w rezultacie dojrzewania i uczenia, dziecko zaczyna rozumieć swoje otoczenie. Tak jak nie ma dwojga dzieci posiadających jednakowe uzdolnienia intelektualne i jednakowe doświadczenia, nie ma również dwojga takich, które by tak samo rozumiały jakiś jeden przedmiot lub sytuację. Każde dziecko interpretuje swoje przeżycia za pomocą określeń zapamiętanych z przeżyć poprzednich.

Rozpoznawanie zaczyna się wcześnie. Dwutygodniowe dziecko zwraca przez chwilę uwagę na odgłos wiszącego nad nim dzwonka. Kiedy ma miesiąc, przygląda mu się przez dłuższy czas, w trzecim miesiącu zaczyna łączyć patrzenie z manipulowaniem. W tym samym wieku naśladuje usłyszany dźwięk, jest świadome obcych sytuacji i usiłuje podnosić się (Bayley, 1933). Wszystkie te formy zachowania się wskazują na zdolność dziecka do rozpoznawania i odpowiedniego reagowania na coraz to większą liczbę przedmiotów z otoczenia {Jersild, 1954). Gdy dziecko wstępuje do szkoły, posiada kilkaset pojęć. W większości wypadków są to pojęcia proste, jak okrągłość, czerwień, zwierzę, pies, pokarm, miłość. Odtąd rozwój pojęć postępuje szybko: gdy dziecko dochodzi do okresu dojrzewania, posiada już kilka tysięcy pojęć. (Havighurst, 1953).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>