Rodzaje karności

Dziecko, któremu brak karności, nie może stać się szczęśliwą, dobrze przystosowaną jednostką. Żadne dziecko nie ma tyle doświadczenia, aby samo wiedziało, jak utrzymać się w karności. Dorośli mogą ułatwić dziecku poznanie, jak ono powinno zachowywać się we właściwy sposób, uznany przez społeczeństwo: tą drogą może ono się nauczyć utrzymywać siebie w karności (Lourie, 1951). Dorośli mogą to robić przez: 1) dawanie przykładu chętnego poddawania się dyscyplinie: 2) właściwe regulowanie karności i niedopuszczanie do tego, aby dziecko wykonywało rzeczy, których słuszności nie jest jeszcze w stanie zrozumieć i 3) ułatwienie dziecku zrozumienia celu i wartości karnego postępowania. Można to osiągnąć wyjaśniając dziecku zasady i udzielając mu pochwal, jeśli według tych zasad postępuje (Geisel, 1945).

Rodzaje karności. Rodzaj stosowanych metod karności zależy od rodziców dziecka, ich wykształcenia i wychowania oraz od typu środowiska, w którym dziecko żyje (Bakwin i Bakwin, 1951). Aby utrzymać dziecko w karności stosuje się różne sposoby. Niektóre z nich są dobre, inne mogą prowadzić do niewłaściwego ustosunkowania się dziecka, chociaż nawet przynoszą chwilową poprawę jego zachowania się. Jednakże rodzaj metody jest mniej ważny od sposobu jej zastosowania (DuBois, 1952). Geisel (1951) wysunął kilka sugestii, jakiego rodzaju karność może być stosowana w sposób najbardziej pomyślny. Sugestie te są następujące: .

– 1. Wywierając na dziecko presję, należy zapewnić, że się je kocha i że presja odnosi się do czynu, nie do niego.

– 1. Osoby sprawujące nadzór muszą ze sobą współpracować i muszą być konsekwentne w przestrzeganiu karności, aby dać dziecku uczucie pewności.

– 3. Należy wywierać na dziecko nacisk, aby zachowywało się właściwie, chwaląc je za zachowanie się przyjęte i odmawiając przywilejów za zachowanie się nieakceptowane.

– 4. Dorośli powinni dać dziecku przykład życia dobrze zdyscyplinowanego.

– 5. Dorośli powinni pomóc dziecku zrozumieć, dlaczego pewne przepisy są potrzebne.

– 6. Zasady i przepisy należy wprowadzać we właściwym czasie.

Rodzaje karności – ciąg dalszy

Wprawdzie w większości domów powszechnie stosowaną metodą utrzymywania dzieci w karności jest dawanie klapsów, jednocześnie jednak wzrasta tendencja do ganienia tej metody, jak i wszystkich innych form kar cielesnych. Wiele różnych metod dyscypliny jest dziś w użyciu, niektóre z nich są bardziej skuteczne, inne mniej. Przekonywanie dziecka, strofowanie, zawstydzanie go, dawanie klapsów, bicie, przekupywanie, są to metody o wiele częściej stosowane niż pochwała lub nagroda (Long, 1941). Niepożądane i niewłaściwe metody karności powszechnie stosowane są to: pogróżki, oziębłość, ubliżające porównywania, wyśmiewanie, sarkazm, poniżanie, ciągłe wytykanie wykroczenia, zbyt silna nagana, kara cielesna, pozbawianie rzeczy, do których dziecko ma prawo, takich jak pożywienie lub zabawa, i grożenie przyszłymi karami, co wywołuje w dziecku niepotrzebny niepokój (Bakwin i Bakwin, 1951).

Kara. Kara służy dwóm głównym funkcjom dyscypliny: 1) działa jako odstraszenie zapobiegające powtórzeniu czynów społecznie niepożądanych, 2) działa jako sposób pokazania dziecku, co grupa społeczna uważa za dobre postępowanie, a co za złe. Jeżeli kara ma osiągnąć pożądane rezultaty, nie może być wyładowaniem gniewu osoby obrażonej i nie może być wymierzana za zle czyny popełnione w przeszłości. Jeżeli kryterium wielkości przestępstwa ma się opierać na surowości kary, jaką dziecko otrzymało, oczywista staje się konieczność konsekwentnego stosowania kar. Niestety, kryterium to traci swoją wartość, ponieważ wymierza się dziecku kary przeważnie w gniewie. Jeżeli dziecko będzie przeświadczone o tym, że rezultatem złego postępowania będzie otrzymanie nieuniknionej kary, zawsze zastanowi się, zanim wykona zamierzony zły czyn.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>