PRZYWÓDZTWO CZ. II

Pierwsze objawy zdolności przywódcy. Zdolności do przywództwa pojawiają się już wtedy, gdy tylko dwoje dzieci spotka się ze sobą. Dziecko władcze zabiera wtedy zabawki, które mu odpowiadają. Jeśli zabawka jest własnością innego dziecka, odbiera ją siłą, wyrywa, zachowuje się agresywnie i robi wszystko, aby ją zabrać. Około dziesiątego miesiąca życia dziecko jest już zazwyczaj świadome swego zwycięstwa, co przejawia się w uśmiechu zadowolenia. Dziecko zmuszone do uległości ma zmartwioną minę, płacze albo krzyczy. Dziecko starsze, silniejsze i sprawniejsze opanowuje dzieci młodsze, słabsze i mniej sprawne (Biihler, 1930: Shirley, 1933).

Przywództwo we wczesnym dziecięctwie. Przywódca grupy dziecięcej przewyższa znacznie pozostałych członków grupy wzrostem, inteligencją i przeważnie wiekiem. Dzięki tego rodzaju przewadze ma on więcej atrakcyjnych pomysłów dotyczących zabawy i dlatego inne dzieci chętnie poddają się jego kierownictwu. Płeć jest w tym wieku nieważnym czynnikiem w przywództwie. Dziewczęta często obejmują rolę przywódcy w stosunku do chłopców, podobnie jak w stosunku do innych dziewcząt. Podobnie inne właściwości, takie jak pozycja społeczna, narodowość albo atrakcyjność fizyczna, nie mają obecnie takiego znaczenia, jakie będą miały później. Wierność zaś i społeczna odpowiedzialność za grupę to ważne cechy przywódcy dziecięcego. Przywódca grupy dziecięcej odznacza się zazwyczaj gorliwością działania, poczuciem odpowiedzialności, tendencją do przeciwstawiania się kontroli dorosłych oraz dążeniem do rywalizacji i współzawodnictwa. Bardzo często odznacza się pewnością siebie (Jack, 1934).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>