Przewinienia szkolne

Ciekawym aspektem badań Longa była analiza wpływu matki na przewinienia dzieci. Przekonano się, że te dzieci, których matki były więcej niż 28 lat od nich starsze, były kłótliwe i uparte. U dzieci, których matki były mniej niż 28 lat od nich starsze, rzadko występowały kradzieże i przestępstwa. Nieposkromiony temperament, antagonistyczne nastawienie, zawziętość, stawianie oporu w czasie kładzenia dziecka do łóżka i nadmierne psoty notowano częściej u dzieci, których matki nie uczęszczały do szkoły wyższej niż średnia. U dzieci, których rodziny zostały zaklasyfikowane do środowiska niższego niż średnie, bardzo często obserwowano upór, zbytnie figle, złe zachowanie się przy stole i lenistwo.

Przewinienia szkolne. Nauczycieli w szkole bardzo razi antyspołeczne postępowanie, zachowanie się dzieci nie pozwalające spokojnie pracować im lub klasie, kłamstwo, gadulstwo, agresywność, niszczenie rzeczy, błaznowanie i zwracanie na siebie uwagi. Przeszkadzają im również dzieci, które nie wypełniają nigdy zadań, jedynie pod przymusem, takie, które kradną, oszukują, marzą na jawie w klasie, zachowują się głośno, używają niewłaściwych wyrazów, są kłótliwe i mówią nie pytane, są niestaranne w pracy nie dbają o wygląd zewnętrzny oraz dzieci, które nie chcą przestrzegać regulaminów lub nie szanują praw innych osób (Wickamn, 1929: Mac- Clenathan, 1934: Clark, 1951: Kapłan, 1952).

Porównanie oceny zachowania się dzieci, dokonane przez nauczycieli i pracowników higieny psychicznej, wykazało, że nauczyciele bardziej niż pracownicy higieny psychicznej potępiają obiektywne zachowanie się, takie jak nieposłuszeństwo, bezczelność, zuchwałość, nieporządek w klasie i bluźnierstwo. Pracownicy higieny psychicznej biorą pod uwagę subiektywną stronę zachowania się, na przykład to, że dziecko jest nieszczęśliwe, przygnębione, unika towarzystwa lub że jest zbyt krytyczne w stosunku do innych. Nauczyciele szczególnie poważnie traktują problemy uczciwości, seksualne, absencji i porządku w klasie. Większość problemów, które nauczyciele uważają za poważne, dotyczy raczej tego, co dziecko robi, niż tego, co mu się nie udaje robić (Stouffer, 1952).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>