Przestrzeganie zasad w sporcie

Umiejętność współdziałania w sporcie albo zdolność podporządkowywania się poszczególnych jednostek wzorom grupowym – to wytwór życia grupy. Dziecko wcześnie uczy się tego, że musi grać określone role w zabawach i że jakiekolwiek naruszenie tych ról, na przykład oszustwo, lekceważenie, kłamstwo albo stosowanie podstępnych metod, nie będzie tolerowane. Aby zdobyć wspólnie zbiorową nagrodę, dzieci wykazują wyższy stopień pozytywnego współdziałania, takiego jak na przykład wzajemne pomaganie sobie, wspólne korzystanie z materiałów: natomiast współzawodnictwo między poszczególnymi jednostkami wyzwala negatywne zachowanie się, takie jak przywłaszczanie sobie materiału, nieprzyjazne uwagi i chęć przeszkadzania innym albo dominowania nad nimi (Stendler i inni, 1951). Zbyt żywe zainteresowanie cudzymi przyjaciółmi może się wszakże okazać niebezpieczną przeszkodą we współpracy z innymi (Bios, 1941).

Altruizm. Altruizm w swej właściwej formie, zakładający zrozumienie sytuacji, pojawia się po raz pierwszy w ciągu tych lat. Jednak występuje on wtedy w formie najprostszej i brak mu tej subtelnej wrażliwości na sytuację, jaką wykazuje później. Sprawia to, że zachowanie się dziecka wydaje się gwałtowne albo sztywne. Tyranizowanie młodszych dzieci, zwierząt i służby oraz dokuczanie im jest w tym wieku prawie powszechne. Dzieci przejawiają znacznie więcej altruizmu w stosunku do obcych niż w stosunku do przyjaciół, choć zaznaczają się tu różnice u poszczególnych dzieci (Wright, 1942). Altruizm rozwija się tylko poprzez ćwiczenie (Turner, 1948).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>