Powszechne formy przewinień

W okresie dzieciństwa bardzo powszechna jest nieuczciwość przejawiająca się w różnych formach. Jedną z najbardziej powszechnych form jest kłamstwo. Morgan (1942) sklasyfikował kłamstwa dzieci według siedmiu rodzajów: 1) kłamstwo dla zabawy, spowodowane zabawą imaginacyjną: 2) kłamstwo wynikające ze zmieszania się, z niezdolności dokładnego opowiedzenia szczegółów jakiegoś wypadku lub z zaciemnienia jego obrazu pod wpływem sugestii innej osoby: 3) kłamstwo z próżności, mające na celu zwrócenie na siebie uwagi: 4) kłamstwo ze złej woli lub z zemsty, spowodowane nienawiścią: 5) kłamstwo dla usprawiedliwienia się, wynikające z lęku przed surową karą: 6) kłamstwo samolubne, którego celem jest oszukać innych, aby uzyskać to, czego się pragnie i 7) lojalne lub konwencjonalne kłamstwo dla ocalenia przyjaciela.

Kłamstwa małych dzieci nie mają na celu oszukania innych, lecz wynikają głównie z fantazji. Inne są wynikiem przesady, niedokładności i naśladowania nieuczciwości ludzi dorosłych (Ariamov, 1948). W niektórych przypadkach presja dorosłych wywierana na dziecko, aby mówiło ono tylko rzeczy właściwe i dobre, zachęca je do kłamstwa. Nadto wiele małych dzieci uczy się kłamać, aby obronić się przed karą lub przed groźbą kary. Jeśli dziecko z tego powodu staje się nieuczciwe, jest to przede wszystkim wina’dorosłych, z którymi przebywa (Stains, 1954).

Dzieci starsze czasami kłamią lub obwiniają innych, aby uniknąć kary, na którą zasłużyły. Mały procent dzieci, zwykle chłopcy, uważa, że „elegancko” jest próbować „wykręcić się” od kary za popełnienie złego czynu. Ta postawa wzmacniana jest przez takie środowisko, w którym młodzież lub dorośli mogą chwalić się, że udało im się wykręcić od kary, przez środowisko, które uczy dziecko tego, że można popełnić coś złego, pod warunkiem, że jest się dostatecznie sprytnym, aby „wykręcić się” z tego. Większość kłamstw wynika z obawy kary, nagany lub wyśmiania (Leonard, 1920). Dzieci kłamliwe, to przeważnie te dzieci, które nie mają stałych domów lub pochodzą z rodzin, które dzieci nie pragną, lub też są to te dzieci, które karze się w sposób niekonsekwentny (Lewis, 1931).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>