Pojęcia przestrzeni u dzieci – ciąg dalszy

Percepcja odległości, kierunku i wielkości doskonali się przez ćwiczenie. Urządzenia przedszkolne, zabawki, jak na przykład koraliki do nawlekania, klocki, walce, drewniane formy, loteryjki, sześciany, rowery trójkołowe, sanki i statki, wszystko to daje dziecku sposobność do mierzenia i używania określeń „długi” i „krótki”. W przedszkolu i szkole dziecko poznaje znaczenie cali ”, jardów3, funtów1 i różnych standardowych miar przestrzeni i wagi, chociaż pojęcia te mogą być do tego stopnia niepełne, że trudno je dziecku zastosować do swoich doświadczeń dnia codziennego.

Różnorodność pojęć. Małe dziecko umie rozróżnić proste formy geometryczne (koło, kwadrat, krzyż, trójkąt i owal) już w szóstym miesiącu życia. Ta zdolność rozróżniania form pomaga inu do poznawania otaczającego je świata (Ling, 1941). Terman i Merrill (1937) uważają, że dziecko w wieku dwóch lat o przeciętnej inteligencji powinno umieć wstawić kolo, kwadrat i trójkąt do trzech odpowiednich otworów w drewnianej formie. W okresie od lat dwóch do sześciu zdolności spostrzegania różnic pomiędzy formami stopniowo się udoskonalają (Baldwin i Wellman, 1928). Pomiędzy piętnastym miesiącem a drugim rokiem życia ustalone są pojęcia kształtu trójkąta, koła i innych form (Munn i Steining, 1931: Gellermann, 1933: Vinacke, 1951, 1954). W trzecim roku życia pojęcia okrągłości są rozwinięte do tego stopnia, że dziecko jest zdolne odróżnić kształt cylindryczny od kształtu elipsy (Long, 1940).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>