POJĘCIA DZIECI

Pojęcia to nie są proste dane zmysłowe, lecz jest to rezultat przemyślenia i łączenia tych danych. Zależą one od uprzednich doświadczeń jednostki (Vinacke, 1951, 1954). Są symboliczne w tym znaczeniu, że zależą od właściwości sytuacji i przedmiotów nieobecnych w danym momencie, jak również tych, które są obecne w czasie dawania odpowiedzi. Wspólne elementy różnych przedmiotów lub sytuacji łączą te przedmioty lub sytuacje w jedno wspólne pojęcie (Hull, 1920). Często pojęcia mają pewną „wagę uczuciową”. Stanowią one całokształt danych, które ulegają ciągłej zmianie jednocześnie z nabywanym doświadczeniem i nowymi wiadomościami zdobywanymi przez dziecko (Brownell i Hendrickson, 1950).

Pojęcia dziecka o świecie, w którym żyje, rozszerzają się w miarę jak powiększa się jego zdolność spostrzegania stosunków zachodzących między nową a starą sytuacją. Nowe znaczenia i nowe wnioski stają się częścią systemu odnośnych wyobrażeń (Brownell i Hendrickson, 1950). Im łatwiej dziecko kojarzy nowe znaczenia z dawnymi przeżyciami, tym bardziej dawne jego przeżycia nabierają pełniejszego znaczenia. Na przykład rozwój pojęcia „pomarańcza” powstaje z połączenia nowych znaczeń z początkowym znaczeniem pomarańczy jako owocu. Gdy dziec- ‚ ko uczy się, że specjalny kolor nazywa się „pomarańczowy”, że pewien rodzaj drzew nosi nazwę „pomarańczy”, że pewien napój nazywa się sokiem „pomarańczowym” i że pewien kwiat nazywa się kwiatem „pomarańczowym”, stopniowo rozumie, że „pomarańcza” znaczy nie tylko owoc, jak myślało początkowo. Jego pojęcie „pomarańczy” rozszerza się i rozwija poprzez łączenie nowych doświadczeń z doświadczeniami dawnymi.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>