Odporność na przeziębienie

Wiele osób wierzy święcie, że są bardziej podatne na przeziębienie w stanie zmęczenia lub po zmarznięciu, ale trudno to naukowo udowadniać. Wiadomo natomiast, że szanse na przeziębienie zmniejszają się, jeżeli ustrój wytworzy naturalną odporność, dzięki regularnemu przebywaniu zimą na świeżym powietrzu. Z pewnością w okresie chłodów prędzej przeziębi się urzędnik bankowy niż drwal. Dlatego dzieci, niezależnie od wieku, powinny zimą przebywać na powietrzu po kilka godzin dziennie. Z tego samego powodu nie powinny być za ciepło ubierane na spacery, ani zbyt grubo okrywane w nocy. MU.

czytaj dalej

Wpływ środowiska na zabawę dzieci

Środowisko. Dzieci bawią się najczęściej na swoich podwórkach lub w sąsiedztwie. Kiedy są starsze, bawią się przeważnie na ulicach lub na wolnych placach w pobliżu domu. Tylko około 25% dzieci bawi się w parkach lub na placach zabaw w pobliżu swoich domów (Sullenger i inni, 1953). Środowisko, w jakim dzieci mieszkają, ma wyraźny wpływ na ilość i jakość ich zabaw. Jeżeli w pobliżu domu nie ma odpowiedniego miejsca na zabawę lub odpowiednich urządzeń przeznaczonych do zabawy, dzieci spędzają większość wolnego czasu na „wałęsaniu się”, na bawieniu się w różne gry, płataniu figli czy też po prostu na obserwowaniu innych dzieci i dorosłych (Reeves, 1931).

czytaj dalej

Dyskryminacja – kontynuacja

Dziecko przejmuje uprzedzenia częściowo od swego środowiska rodzinnego, częściowo od sąsiedztwa i społeczności lokalnej, w której żyje, wreszcie od towarzyszy zabawy. Stwierdzono, że chłopcy uprzedzają się w większym stopniu niż dziewczynki, dzieci z południa bardziej niż dzieci z północy, dzieci z biedniejszych grup społeczno-ekonomicznych bardziej niż dzieci z bogatszych grup, wreszcie dzieci mające mniej kontaktów społecznych z grupami, przeciwko którym istnieje uprzedzenie, uprzedzają się bardziej niż dzieci, które mają liczne kontakty. Dzieci wychowywane w rodzinach, w których panują autorytatywne metody wychowawcze, są bardziej szorstkie i nietolerancyjne w swoich postawach niż dzieci z rodzin, w których metody wychowawcze są bardziej demokratyczne. Spośród wszystkich czynników, mających wpływ na stopień uprzedzenia dziecka, najważniejszym jest osobowość dziecka. Stwierdzono, że dzieci wykazujące wysoki stopień uprzedzeń są szorstkie, nie- łiberalne i nietolerancyjne, przeważnie mają poczucie nieodpowiedniości, niższości i niepewności. Często pochodzą ‚one z rodzin rozbitych, nieszczęśliwych albo też z rodzin, w których czują się niekochane i niepożądane (Frenkel-Brunswik, 1948, 1951: Mackenzie, 1948: Ackerman i Jahoda, 1950: Goff, 1950: Gough i inni, 1950: Gruesser, 1950: Lindsey i Rogolsky, 1950: Mussen, 1950: Pearl, 1950: Razran, 1950: Zeligs, 1958: Shyatte i Schaeffer, 1951: Mead, 1951: Vosk, 1953: Wieder, 1954),

czytaj dalej

Pojęcia przyczynowości u dzieci – ciąg dalszy

Pojęcia dziecka o funkcjach ciała są również w dużym stopniu zależne od tego, czego się ono na ten temat dowiedziało. Do siódmego roku życia większość dzieci wyobraża sobie, że mózg jest w głowie, ma okrągły kształt i składa się z kości, krwi i skóry. Dopiero po ukończeniu klasy piątej lub szóstej dziecko obejmuje pojęciem mózgu również tkanki mięsne i komórki. W większości wypadków dzieci myślą, że mózg składa się przeważnie z kości, ponieważ mieszają pojęcia czaszki i mózgu. Do ósmego roku życia przypisują one mózgowi głównie czynności intelektualne, zwłaszcza myślenie. Nawet po ósmym roku życia, mało faktów wskazuje na to, że dzieci rozumieją funkcje mózgu. Dzieci wyobrażają sobie nerwy, których główną funkcją jest „czucie”, jako nitki pokrywające całą głowę lub jej część. Myślą one, że nerwy, podobnie jak mózg, złożone są głównie z kości, krwi i tkanki mięsnej (Nagy, 1953a). Wiele dzieci miesza „nerwy” z „nerwowością”.

czytaj dalej

Zainteresowania czytelnicze późnego dzieciństwa cz. II

Badania zainteresowań czytelniczych dzieci w wieku szkolnym wykazały, że dla poszczególnych lat charakterystyczny jest pewien ulubiony typ książek. Przyjemność, jaką starszemu dziecku sprawia książka, polega przede wszystkim na tym, że zaspokaja ona bardzo silną w tym wieku żądzę przygód. Dziecko wprowadzone w świat fantazji, jaki stwarza dla niego książka, wyobraża sobie, że robi rzeczy, które chciałoby robić w życiu codziennym, a do których nie jest zdolne. W wieku lat sześciu i siedmiu główne zainteresowania czytelnicze dotyczą opowiadań o przyrodzie: wietrze, ptakach, drzewach i kwiatach. Wtedy pojawia się również zainteresowanie baśnią, lecz musi być ona krótka, prosta i zawierająca dużo dialogów. Każda książka dla tego wieku powinna mieć więcej ilustracji niż tekstu.

czytaj dalej

Gry i sporty

Proste zabawy, zwane ogólnie „zabawami z matką”, ponieważ partnerem dziecka jest w nich najczęściej matka, zaczynają interesować dzieci w drugiej połowie pierwszego roku życia. Zabawa palcami, robienie ciasta, chowanie i szukanie kogoś lub czegoś za meblami, pod kawałkiem materiału lub po prostu w ręce, zabawa w sprzedawanie świnek na jarmarku, zabawa lustrem i inne podobne gry przechodzą od jednej generacji dzieci do drugiej i wywołują powszechne zainteresowanie. Kiedy małe dziecko umie już chodzić, dużą przyjemność sprawia mu chowanie się przed innymi i oczekiwanie na znalezienie.

czytaj dalej

Dziecko i szpital cz. II

Jeśli mały ma leżeć na osobnej sali, dobrze jest porozmawiać o tym, jakie ulubione zabawki i książki zabierze do szpitala, o ewentualnym wypożyczeniu telewizora zdalnie sterowanego, o zabraniu z domu radia lub wypożyczeniu małego tranzystorka. Zainteresuje się zapewne elektrycznym dzwonkiem, którym będzie mógł wzywać pielęgniarkę.

czytaj dalej

Mierzenie temperatury cz. II

Dziecku powyżej roku życia lepiej ze względów psychologicznych mierzyć temperaturę pod pachą. Malec zaczyna w tym czasie poznawać własne ciało, traktuje siebie poważnie, zależy mu na własnym bezpieczeństwie. Może być zaniepokojony, a nawet wpaść w popłoch, gdy wkłada mu się coś do odbytnicy. Wystarczy więc zmierzyć temperaturę pod pachą, trzymając rączkę malca przyciśniętą do boku. Rączka powinna być oczywiście uwolniona z rękawa, tak by zbiorniczek z rtęcią przylegał do ciała. Do mierzenia temperatury pod pachą może służyć zarówno termometr doodbytniczy, jak i przeznaczony do jamy ustnej.

czytaj dalej

Mierzenie temperatury

Przystępując do mierzenia temperatury, trzeba najpierw strząsnąć do dołu słupek rtęci w termometrze. Mocno trzymając między kciukiem a palcem wskazującym górną część termometru (w dolnej jest zbiorniczek z rtęcią) gwałtownie wstrząsamy termometrem krótkimi, szybkimi ruchami. Słupek rtęci powinien spaść przynajmniei do 35°. Jeśli nie spadł do tego poziomu, termometr prawdopodobnie nie był wstrząsany dostatecznie silnie. Do czasu nabrania wprawy lepiej wstrząsać termometr nad łóżkiem czy tapczanem. Nawet jeśli wyślizgnie się z ręki, nie stłucze się. Najmniej fortunnym miejscem jest łazienka, gdzie może się rozstrzaskać o posadzkę.

czytaj dalej

Wpływ radia na dzieci – ciąg dalszy

Mimo dodatniego wpływu radia krytyka podkreśla szkodliwy wpływ niektórych słuchowisk radiowych na dziecko. Mówi się o tym zwłaszcza, gdy dziecko koncentruje swoją uwagę na słuchowiskach kryminalnych, przedstawiających brutalność i tajemniczość. Słuchowiska takie mają szkodliwy wpływ na ogólny stan fizyczny dziecka, powodują napięcie nerwowe, które jest przyczyną zaburzeń w czasie jedzenia i spania. Rezultatem tego są nocne widziadła, bezsenność, brak apetytu, spadek wagi itp. Dzieci buntują się i nie chcą iść spać o właściwej porze, jeżeli nadawany jest program, którego wprawdzie się boją, lecz pragną słuchać. Jeżeli opuszczają ulubiony program, śpią mniej niż powinny lub kładą się rozgniewane i podniecone. (Eisenberg, 1936: Clark, 1939: Preston, 1941: Ricciuti, 1951: Podolsky, 1952: Breckenridge i Vincent, 1955).

czytaj dalej