Cechy powodujące niepopularność

To, czy dziecko zdobędzie popularność w danej grupie, czy nie, zależy częściowo od cech jego osobowości, częściowo od samej grupy. Dziecko, które bardzo się różni od innych członków grupy wyglądem, inteligencją, osobowością, warunkami rodzinnymi, zainteresowaniami albo jakąkolwiek inną cechą, może być łatwo potraktowane jako nienormalne. Jako takie dziecko nie ma warunków do uznania go przez grupę jako członka. Jeżeli jednak takie dziecko wejdzie do grupy innych dzieci, których zainteresowania i zdolności są bardziej zbliżone do jego zainteresowań, powiększają się bardzo jego szanse społecznego uznania (Hollingworth, 1926). Odchylenia w zachowaniu się dziecka niepopularnego mogą być rezultatem braku uznania, a nie jego przyczyną (Brown i Morris, 1954).

czytaj dalej

Co robić na wypadek wysokiej gorączki?

U dzieci między 1 a 5 rokiem życia może wystąpić wysoka gorączka, dochodząca do 40° (a nawet wyższa), nie tylko przy niebezpiecznych infekcjach, ale także na początku łagodnego przeziębienia, niegroźnego zapalenia gardła czy łagodnie przebiegającej grypy. I odwrotnie, niebezpieczna choroba może przebiegać z temperaturą nie przewyższającą 38°. Nie można zatem sugerować się temperaturą, ani w jedną, ani w drugą stronę, tylko należy skontaktować się z lekarzem, jeśli dziecko wygląda na chore lub jest zmienione.

czytaj dalej

Pojęcia o sobie wśród dzieci cz. III

Dzieci, proszone o ocenienie siebie testem reputacji, uwydatniają cechy korzystne oraz korelujące z popularnością u danej płci, tak jak uprzejmość i uległość u dziewczynek, a odwaga i wysportowanie u chłopców. Jednak w miarę przybywania lat dziecko mniej korzystnie ocenia siebie, a bardziej korzystnie innych, co dowodzi, że wychowanie społeczne wywarło swój wpływ (Hurlock, 1927a: Tuddenham, 1952). W każdym wieku dziecko umie lepiej ocenić stopień akceptacji, jaką uzyskali inni, niż swoją własną akceptację społeczną {Ausubel i inni, 1952). Ze sposobu traktowania go przez innych dziecko umie powiedzieć, jakie oni mają o nim wyobrażenie, a to z kolei oddziaływa na jego pojęcie o sobie. Ma ono tendencję do wyolbrzymiania złych przymiotów, z których posiadania zdaje sobie sprawę, a to prowadzi u niego do przekonania, że nie potrafi dobrze wykonać tego, czego się od niego wymaga, co przejawia się w nieśmiałości i zakłopotaniu. Dokładna percepcja swojej sytuacji następuje dopiero w klasie jedenastej lub dwunastej {Ausubel, 1952).

czytaj dalej

Nagłe zmniejszenie wagi ciała jest niepokojące

Jeżeli dziecko gwałtownie chudnie, musi być poddane dokładnej kontroli lekarskiej i to szybko. Najczęstsze przyczyny to cukrzyca (z charakterystycznym dla niej dominującym uczuciem głodu i pragnienia oraz częstym oddawaniem moczu), nowotwory, gruźlica, a także przeżywanie istniejących w rodzinie napięć, zaś u nastoletnich dziewczynek – obsesja na tle odchudzania się. (Zob. p. 673 o jadłowstręcie psychicznym.)

czytaj dalej

Inteligencja i jej wpływ na rozwój morlany dziecka

Badania dzieci bardzo inteligentnych wykazały, że w uczciwości, prawdomówności i podobnych cechach moralnych przewyższały one dzieci o inteligencji przeciętnej. Rysunek 60 przedstawia różnice zachodzące w kradzieży, oszukiwaniu i kłamstwach u dzieci o różnych poziomach inteligencji. Jednak nawet dzieci bardzo inteligentne mają wady, inteligencji. (E jest równoważnikiem I. I. poniżej 60, a A równoważnikiem I. I. 140 lub wyżej. Z wyjątkiem położenia krzywej zabaw, występuje tu wyraźna ten- dencja do zmniejszania się oszustwa wraz ze zwiększaniem się inteligencji co uwidacznia takt, że jedno na pięcioro bardzo inteligentnych dzieci ma więcej wad niż dziecko przeciętne (Terman, 1925). Według Wiggam (1941): ’

czytaj dalej

CZYNNIKI WPŁYWAJĄCE NA ZABAWĘ

Nie wszystkie dzieci bawią się jednakowo. Zainteresowania zabawą odpowiadają w przybliżeniu fazom rozwojowym dziecka, jednak istnieją tutaj różnice, zależne od jednego lub kilku następujących czynników.

czytaj dalej

Informowanie dziecka o wizycie w szpitalu

Poznajemy obawy dziecka. Ważne jest, żeby dziecko dowiedziało się od rodziców, jak będzie wyglądał pobyt w szpitalu, ale jeszcze ważniejsze jest, żeby samo zadawało pytania i opowiedziało o swoich obawach. Może widzieć te sprawy w sposób zaskakujący dla dorosłego. Po pierwsze, dzieci często uważają, że muszą przejść operację lub pójść do szpitala, ponieważ były niegrzeczne – nie chciały nosić kaloszy, wychodziły z łóżka podczas choroby, czuły złość do rodzeństwa czy rodziców. Mogą wyobrażać sobie, że rozetną im szyję albo odejmą nos, żeby dostać się do migdałków. Nierzadko – szczególnie dzieci w wieku od 3 do 6 lat – zaniepokojone niejasną jeszcze dla nich sprawą anatomicznych różnic między chłopcami a dziewczynkami – podświadomie boją się, że grozi im dodatkowa operacja na genitaliach, zwłaszcza gdy dołącza się poczucie winy z powodu masturbowania się. Ułatwcie więc dziecku stawianie pytań, przygotujcie się na urojone strachy i dodajcie mu otuchy, starając się wyjaśnić wątpliwości.

czytaj dalej

Utrzymanie dziecka w posłuszeństwie

Takie postępowanie nie tylko uwydatnia wychowawczą wartość kary, lecz uniemożliwia dziecku taką interpretację, że kara jest wynikiem osobistego dążenia osoby karzącej do sprawiania mu przykrości.

czytaj dalej

Telewizja i jej wpływ na dzieci

Telewizja jest jedną z najnowszych i najbardziej popularnych rozrywek dzisiejszych dzieci. Wprawdzie posiadanie aparatów telewizyjnych jest mniej rozpowszechnione niż posiadanie radioaparatów, jednak przeważnie gdzieś w sąsiedztwie dziecka jest telewizor, a więc może ono oglądać poszczególne programy z pewną regularnością. Ponieważ telewizja jest czymś nowym i odmiennym, a zawiera podobające się dziecku elementy kina i radia: czas spędzany przy telewizorach jest u bardzo wielu dzieci zupełnie niewspółmierny z czasem poświęcanym innym formom zabaw. Badania wykazują, że przyglądanie się telewizji pochłania więcej czasu dzieciom z warstw społeczno-ekonomicznie biedniejszych niż z bogatszych (Riley i inni, 1949: Seagoe, 1952: Witty, 1955).

czytaj dalej

Przewinienia szkolne

Ciekawym aspektem badań Longa była analiza wpływu matki na przewinienia dzieci. Przekonano się, że te dzieci, których matki były więcej niż 28 lat od nich starsze, były kłótliwe i uparte. U dzieci, których matki były mniej niż 28 lat od nich starsze, rzadko występowały kradzieże i przestępstwa. Nieposkromiony temperament, antagonistyczne nastawienie, zawziętość, stawianie oporu w czasie kładzenia dziecka do łóżka i nadmierne psoty notowano częściej u dzieci, których matki nie uczęszczały do szkoły wyższej niż średnia. U dzieci, których rodziny zostały zaklasyfikowane do środowiska niższego niż średnie, bardzo często obserwowano upór, zbytnie figle, złe zachowanie się przy stole i lenistwo.

czytaj dalej