Nauczanie zasad sztuki i ogólnych wiadomości o tym

Zdolność rozumienia wiąże się ściśle z poziomem inteligencji dziecka. Dzieci o przeciętnej inteligencji zwracają uwagę na przedmiot, dzieci o wyższej inteligencji na znaczenie tego, co obserwują: chcą one, aby obrazek opowiadał im jakąś historię. Na dzieci bardzo zdolne duży wpływ wywiera technika i oryginalność, podczas gdy na dzieci o przeciętnej inteligencji większy wpływ wywierają jakości osobiste lub skojarzone (Lark-Horovitz, 1937, 1938, 1939: Lucio i Mead, 1939). Dzieci lubią identyfikować siebie z bohaterem obrazu i swoje czynności z ich czynnościami. Jeżeli obraz dostarcza mu do tego okazji, ocena tego obrazu przez dziecko jest lepsza (Walton, 1936: Lark-Horovitz, 1938).

Nauczanie zasad sztuki i ogólnych wiadomości o tym, co uważa się za ładne, odgrywa ważną rolę w estetycznej apercepcji dziecka.

Stopniowo, w miarę jak dziecko się rozwija, nabiera gustów człowieka dorosłego (Drought, 1929: Voss, 1936). Wzory kulturowe środowiska społecznego są czynnikiem decydującym o tym, co dziecko będzie dostrzegało jako rzecz ładną. Obcując z dorosłymi małe dzieci przyjmują ich kryteria piękna, często nie zastanawiając się, czy to odpowiada lub nie ich osobistym upodobaniom. Jakaś rzecz jest ładna, ponieważ „mama tak mówi”, lub jest brzydka, ponieważ tak powiedział nauczyciel.

Znaczenie roli, jaką wzory kulturowe środowiska dziecka odgrywają w jego estetycznej percepcji, ilustrują odpowiedzi na test estetycznego porównywania, wchodzący w skład serii testu inteligencji. Na przykład dla wieku 4V2 roku jeden z testów serii Termana i Merrilla (1937) polega na pokazywaniu dziecku dla porównania trzech kart z obrazkami. W każdym przypadku zadaje się dziecku pytanie, „który z nich jest najładniejszy?” Przeważna liczba dzieci, jeżeli nie wykazują inteligencji zdecydowanie poniżej przeciętnej, wybiera obrazek, który zgodnie z oceną osoby dorosłej uważany jest za najładniejszy. W rysunkach spontanicznych połowa pewnej grupy dzieci narysowała prostokąty o proporcjach zbliżonych do „złotego cięcia”, uważanych przez dorosłych za proporcje najładniejsze (Cordeau, 1953).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>