Kolekcjonowanie

Od trzeciego roku życia u każdego normalnego dziecka występuje chęć kolekcjonowania rzeczy, które go okresowo interesują. We wczesnym dzieciństwie zbierają dzieci przedmioty pospolite i bezwartościowe. Gromadzą je, potem o nich zapominają lub mało zwracają na nie uwagi. Chowają je do kieszeni lub kładą na specjalne miejsce w pokoju zabaw, a następnie o nich zapominają. Od sześciu lat aż do okresu dojrzewania przejawia się u dzieci silna tendencja do gromadzenia zbiorów. Jest to jedna z najbardziej popularnych form zabawy u chłopców w tym wieku, chociaż dziewczynki zbierają więcej różnorodnych rzeczy niż chłopcy. Szczytowy okres kolekcjonowania przypada u chłopców w dziesiątym roku życia, a u dziewczynek w rok później (Durost, 1932). Starsze dzieci przechowują swoje zbiory w miejscach, gdzie nikt nie zagląda, na przykład na poddaszach, w piwnicach, w biurkach, starych walizkach, dzbankach, pudłach lub koszykach. Początkowo dzieci zbierają wszystko, co przyciąga ich uwagę. Później stają się bardziej wybredne w wyborze przedmiotów i zbierają tylko kilka rodzajów rzeczy, którymi w tym czasie interesują się specjalnie. W każdym okresie chłopcy zbierają inne przedmioty niż dziewczynki (Whitley, 1929).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>