Fikcyjni towarzysze zabaw

Małe dziecko, które z jakiegokolwiek powodu nie ma rzeczywistych towarzyszy zabawy, często wyobraża sobie, że bawi się z innym dzieckiem. Tacy fikcyjni towarzysze zabawy są podobni do rzeczywistego towarzysza, posiadają imię, określone cechy fizyczne i zdolności do działania. Dziecko bawiąc się z wyimaginowanymi towarzyszami doznaje dużej przyjemności, a to wypełnia luką w jego życiu społecznym. Dziewczynki dużo częściej niż chłopcy bawią sie z fikcyjnymi towarzyszami zabawy, przy czym towarzysze ci są dla nich bardziej konkretni niż dla chłopców. Fikcyjni towarzysze zabaw częściej występują wśród dzieci o wyższej inteligencji, a ponadto wśród dzieci jedynaków i wśród rodzeństwa o dużych różnicach wieku (Ter- man, 1925: Hurlock i Burstein, 1932: Jersild i inni, 1933: Svendsen, 1934: Bender i Vogel, 1941: Bender, 1944: Ames i Learned, 1946).

Fikcyjni towarzysze to przeważnie mali chłopcy albo dziewczęta, rzadko przybierają postać człowieka dorosłego, czarownika albo zwierzęcia. Czasem należą oni do tej samej płci, co dziecko, czasem do odmiennej. Zawsze mają jakieś imię. Może to być jakiekolwiek imię zwykłe albo niezwykłe, albo też zapożyczone od rzeczywistych ludzi, z powieści lub też zmyślone przez dziecko. Dziecko bawi się z fikcyjną postacią tak, jakby ona była rzeczywistym towarzyszem. Rozmawia z nią i często bierze ją ze sobą, jeżeli gdzieś idzie. Bez względu na rodzaj działania dziecko zawsze jest bohaterem, a wyimaginowany towarzysz uległym uczestnikiem zabawy.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>