Dzieci zdolne oceniają kary inaczej niż dzieci mniej zdolne

Różnorodność postaw. Ustosunkowanie się dzieci do dyscypliny zależy od wielu c-zynników. Chłopcy na ogół bardziej oburzają się na niesprawiedliwość dyscypliny niż dziewczynki i bardziej niż one buntują się przeciw karze cielesnej (Stott, 1945: Radke, 1946). Stosunek do dyscypliny zależy od środowiska społeczno-ekonomicznego i kulturalnego, do którego dziecko należy. Dzieci ze środowisk społeczno-ekonomicznie uboższych częściej niż dzieci z bogatszych środowisk zwracają się do władz prosząc o rozstrzygnięcie problemów7. Dzieci ze środowisk uboższych dążą do tego, żeby każde dziecko indywidualnie było odpowiedzialne za naruszenie przepisów postępowania i o wiele częściej przemawiają za karą niż dzieci ze środowisk zamożniejszych. Te ostatnie zdają się lepiej rozumieć, że złe zachowanie się bywa spowodowane pewnymi okolicznościami i doradzają, żeby zmienić okoliczności, które były przyczyną niewłaściwego zachowania się.

W przypadku absencji dzieci ze środowisk uboższych uważają, że należy ukarać dziecko, które bawi się, zamiast być w szkole, podczas gdy dzieci ze środowisk społeczno-ekonomicznie bogatszych wysuwają przypuszczenie, że może dlatego dziecko opuszcza szkołę, ponieważ czuje się w niej nieszczęśliwe. Jeżeli zaś tak jest, to sugerują, że problem może rozwiązać zmiana szkoły. Z zasady dzieci ze środowisk uboższych są skłonne domagać się ukarania winowajcy, podczas gdy dzieci z bogatszych domów są bardziej tolerancyjne (Dolger i Ginandes, 1946). Dzieci mniej uprzywilejowane mają tendencję do oceniania metod karności stosowanych przez rodziców za zbyt surowę, dzieci ze społeczno-ekonomicznie średnich grup uważają, że ich rodzice są zbyt łagodni. Ojcowie częściej niż matki uważani są za „zbyt łagodnych” (Duvall, 1937).

Dzieci zdolne oceniają kary inaczej niż dzieci mniej zdolne. Inaczej reagują na przepisy i są być może znudzone zbyt wielką ich ilością. Jednakże brak określonych granic między zachowaniem właściwym a niewłaściwym sprawia, że są niepewne i nieszczęśliwe. Gdy zaś spotykają się z wymaganiami szkoły i społeczeństwa, są szczęśliwe. Są bar-’ dzo wrażliwe na sprawiedliwość, zwłaszcza ze strony nauczycieli (Strang, 1954). Dziecko o niezbyt wysokim poziomie inteligencji prawdopodobnie będzie się oburzało, gdy zostanie ukarane, ponieważ nie zawsze rozumie przepisy, a karę odczuwa jako niesprawiedliwe traktowanie.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>