Dzieci cieszące się popularnością – kontynuacja

Wyczucie społeczne. Wzór osobowości dziecka i stopień jego przystosowania w grupie społecznej mają doniosłe znaczenie dla społecznego uznania (Bonney, 1942a: Greenblatt, 1950). Jednak w dużym stopniu zależy to od społecznej wnikliwości i samoświadomości dziecka. Stopień uznania dziecka zależy od tego, czy dziecku uda się, czy nie, uszeregować innych i siebie samego w grupie (Bogardus, 1948: Davitz, 1955). Dzieciom, które nie są popularne, albo które są członkami „marginesowymi” w grupie, nie brak jest wnikliwości społecznej, lecz raczej brak społecznych umiejętności, niezbędnych dla wykorzystania swych zdolności (Dymond i inni, 1952). Ponieważ dzieci poniżej ósmego albo dziewiątego roku życia nie umieją jeszcze zauważyć stosunku innych do siebie, dobre przystosowanie społeczne w grupie raczej nie jest możliwe przed tym wiekiem. Z każdym rokiem życia wzrasta wnikliwość społeczna i samoświadomość dziecka, czego rezultatem jest to, że dzieci, które mają te cechy osobowości, znajdują zazwyczaj wyższe uznanie niż te, które ich nie mają (Ausubel i inni, 1952). Rozwój wnikliwości społecznej przedstawia rysunek 44,

Stopień przystosowania. Dziecko dobrze przystosowane zdobywa większe uznanie rówieśników i dorosłych niż dziecko słabo przystosowane (Dahlke, 1953). To znowu zależy od stopnia uznania samego siebie i chęci zrównoważenia swoich aspiracji ze swoimi zdolnościami (Jersild, 1954). Bardziej szczegółowo będzie to przedstawione na str. 708-710. W uznaniu samego siebie jednym z najbardziej istotnych czynników jest proces dojrzewania płciowego. Dziecko dobrze przystosowane musi przyjąć taką rolę, jaką grupa społeczna, do której należy, wyznacza jego płci (Cassel i Sangstad, 1952).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>