Category Dzieci

Gdy dziecko dławi się przy jedzeniu

Bywa, że dziecko powyżej roku życia nie toleruje innego jedzenia jak tylko w postaci papek, co bierze się prawdopodobnie stąd. że wpychano mu jedzenie na siłę lub stosowano dość energiczne metody perswazji. Nie polega to na tym, że dziecko odczuwa obrzydzenie, gdy kawałki jedzenia dostaną mu się do buzi. Dławi się, gdy kawałki jedzenia pcha mu się do buzi na siłę. Ci rodzice, którzy mają do czynienia z tego typu problemem, stwierdzają zwykle: „Zabawna rzecz, mała świetnie radzi sobie z połykaniem kawałków jedzenia, kiedy jej coś smakuje. Potrafi nawet łykać spore kawałki mięsa, gdy obgryza kość”. Leczenie z dławienia się trzeba rozłożyć na trzy kolejne fazy. Po pierwsze, trzeba zachęcić małą, żeby zaczęła samodzielnie jeść (punkt 474). Po drugie, trzeba pomóc jej w przezwyciężaniu podejrzliwego nastawienia do tego, co widzi na talerzu (punkt 664 – 670). Po trzecie, należy zachować bardzo powolne tempo wprowadzania potraw niepapkowatych. Niech przez kilka tygodni – a nawet miesięcy, gdy trzeba – mała dostaje przecierane potrawy, dopóki nie pozbędzie się wszystkich obaw związanych z jedzeniem i nie zacznie chętnie siadać do posiłku. Niech np. nie dostaje przez ten czas mięsa, skoro ma niechętny stosunek nawet do dobrze zmielonego.

czytaj dalej

Nie należy ukrywać przed dzieckiem faktu adopcji cz. II

Powiedzmy, że wasza trzyletnia córeczka słyszy, jak matka wyjaśnia nowo poznanej osobie, że adoptowała dziecko. „Co to znaczy adoptować? — zapyta mała. Matka może odpowiedzieć w taki sposób: „Dawno temu zapragnęłam mieć małą córeczkę, którą będę kochała i otaczała opieką. Poszłam więc tam, gdzie było bardzo dużo małych dzieci i powiedziałam: Chcę mieć małą dziewczynkę z ciemnymi włosami i czarnymi oczkami. A wtedy jedna pani przyniosła mi właśnie ciebie. Oh, to jest dokładnie takie dziecko, jakie chciałam mieć. Chcę je adoptować i wziąć do domu na zawsze. W taki oto sposób adoptowałam ciebie.” Taka opowieść jest na początek bardzo dobra, ponieważ uwypukla pozytywną stronę adopcji, fakt, że matka dostała dziecko, jakie chciała. Mała będzie zachwycona tą historią i jeszcze wiele razy będzie chciała jej słuchać.

czytaj dalej

Podawanie lekarstwa dziecku

Czasami nie lada sztuki wymaga podanie dziecku lekarstwa. Najważniejsza zasada to podsunąć lekarstwo z całkowitą naturalnością, jak gdyby w ogóle nie przychodziło nam do głowy, że malec może nie zechcieć go wypić. Przepraszając z góry za to, co ma nastąpić i tłumacząc, że to konieczne, przekonujemy dziecko, że lekarstwo powinno budzić w nim wstręt. Wsuwając łyżkę do buzi, należy mówić o czymś zupełnie innym. Malutkie dzieci na ogół otwierają buzię automatycznie, jak pisklęta w gnieździe.

czytaj dalej

Czynniki wpływające na rozwój pojęć

Ważną rolę w rozwoju percepcji odgrywają ćwiczenia. Prawdą jest, że każda rzecz nowa lub interesująca wzbudza ciekawość dziecka, niemniej jednak dziecko nie zauważyłoby wielu rzeczy, gdyby jego uwaga nie była specjalnie na nie skierowana. Im bardziej zachęca się dziecko do obserwowania szczegółów przedmiotów, tym większego nabierają one znaczenia. Zabawki, jeżeli są odpowiednio dobrane, ułatwiają dziecku rozwój spostrzegania przestrzeni i koloru, tak samo jak umiejętnie dobrane książki z obrazkami rozwijają zdolność spostrzegania piękna i komizmu. Gdy dziecko ściśle przestrzega określonego rozkładu zajęć, ocenia czas lepiej, niż gdy rozkład jest przypadkowy. Muzyka, jako pewna forma rozrywki, wytwarza w dziecku nie tylko: poznanie tej sztuki, lecz również prawdziwe w niej upodobanie. ,

czytaj dalej

Podolsky i jego poglądy

To, jak rodzina spędza wolny czas, zależne jest od posiadania telewizora. Telewizor wpływa na to, że członkowie rodziny częściej przebywają razem, lecz ogranicza ich kontakty ze społeczeństwem (Coffin, 1948: Swanson i Jones, 1951). Mniej oni teraz czytają, rozmawiają i bawią się (Maccoby, 1951), mniej czasu spędzają poza domem, a więcej w domu (Coffin, 1948: Swanson i Jones, 1951). Powiększa się grono ich przyjaciół (Riley i inni, 1949). Więcej gości przychodzi do ich domu, a oni rzadziej odwiedzają innych. Mniej wyjeżdżają na wycieczki, mniej uczęszczają do kina (MacDonagh, 1950). Często rodzice stosują telewizję jako środek na uspokojenie dzieci, wymagając w zamian posłuszeństwa (Maccoby, 1951).

czytaj dalej

Wpływ radia na dzieci

Na ogół tematyka ulubionych programów radiowych odpowiada tematyce ulubionej lektury i filmów, zależnie od wieku dziecka (Lyness, 1952). Dziecko przedszkolne słucha audycji o zwierzętach i o ludziach wykonujących znane czynności. Lubi ono także prostą muzykę instrumentalną lub pieśni. W szóstym roku życia program taki przestaje mu się podobać. Dziecku podobają się lepiej programy rozrywkowe niż kształcące. Lubi słuchać audycji niesamowitych, o przygodach, audycji kryminalnych, komedii i muzyki popularnotanecznej. Przedstawienia komediowe podobają się starszemu dziecku, podobnie jak dramaty obyczajowe, reportaże sportowe lub okolicznościowe i wiadomości dnia. W większości wypadków dzieci nie lubią programów poważnych, takich jak muzyka klasyczna lub pogadanki oświatowe, religijne czy historyczne. Zakres zainteresowań chłopców ulubionymi programami jest węższy niż dziewczynek. Chłopcy wolą audycje wesołe, kryminalne oraz takie, w których znajdują przygodę i tajemniczość, podczas gdy dziewczynki lubią muzykę popularną i słuchowiska, raczej komediowe niż kryminalne lub awanturnicze (Eisenberg, 1936: DeBoer, 1939: Clark, 1940: Lazarsfeld i Stanton, 1944: Gesell i lig, 1946: Ricciuti, 1951: McKellar i Harris, 1952: Podolsky, 1952). Rysunek nr 49 przedstawia ulubione programy radiowe chłopców i dziewczynek w różnym wieku.

czytaj dalej

Wpływ filmu na dzieci

Film wywiera na dzieci duży wpływ. Wielkość tego wpływu zależy od dwóch głównych czynników: co dzieci już wiedzą i co są zdolne zapamiętać z filmu, który widzą. Fearing zaobserwował (1947), że to, co jednostka „otrzymuje” od filmu, zależne jest od jej wiadomości i potrzeb. Widz przyjmuje z filmu przeważnie tylko to, co jest lub może być przydatne w jego życiu. Dzieci młodsze mniej pamiętają, co widziały w kinie, niż dzieci starsze. Dzieci zachowują w pamięci około 70#/o tego, co dorośli, i wspomnienia te trwają przez okres trzech lub czterech miesięcy (Charters, 1933: Holaday i Stoddard, 1933: Merry i Merry, 1950).

czytaj dalej

Na co dzieci zwracają uwagę w komiksacb?

Jak wykazali Butterworth i Thompson (1951), dla chłopców od klasy szóstej „atrakcyjne są te czasopisma, których treść, akcja i historia są wybitnie męskie i pisane są z męskiego punktu widzenia, których główne postacie traktują opanowanie niebezpieczeństwa jako przygodę, takie czasopisma, których opowiadania mówią dużo o zbrodni i przemocy, takie, których głównym tematem jest sport i atletyka, oraz czasopisma humorystyczne”. Dziewczynki starsze zaczynają się interesować komiksami, które opowiadają o postaciach płci odmiennej, a zwłaszcza tymi, w których przystojny bohater ratuje w odpowiednim momencie zrozpaczoną panienkę.

czytaj dalej

Jakie książki czytają dzieci?

Kiedy dzieci dojrzewają biologicznie, ich zainteresowania czytelnicze stają się bardziej „sofizmatyczne”. W zainteresowaniach czytelniczych wyraża się większa dojrzałość. Dziecko jedenastoletnie interesuje się głównie przygodą i tajemniczością. Nauka i wynalazki są popularnym tematem lektury chłopców, podczas gdy dziewczynki bardziej lubią opowiadania o życiu w domu i w szkole. Dziewczynki interesują się jeszcze baśnią i opowiadaniami o zwierzętach, podczas gdy chłopcy w tym wieku nie interesują się już całkowicie książką tego typu. W dwunastym roku życia „mania czytania” osiąga punkt kulminacyjny, co zbiega się z początkiem okresu przedpokwitania, w którym chłopcy i dziewczynki zaczynają przejawiać potrzebę samotności.

czytaj dalej

„Zabawa w dom”

Istnieją następujące utarte wzory zabawy iluzyjnej małych dzieci: 1) zajęcia domowe, występujące w zabawie w dom, w meblowanie domu, w gotowanie, jedzenie, w urządzanie herbatek, w opiekowanie się niemowlętami, w zabawie w ojca i matkę: 2) sprzedawa- nie i kupowanie: 3) czynności związane z przewozem, takie jak jeżdżenie samochodem lub pociągiem, bawienie się w inżyniera, w zapuszczanie motoru, w jeżdżenie statkiem: 4) wymierzanie kary: zabawy w policjanta i w ogóle zabawy z bronią: 5) pożar i zabawy w straż pożarną: 6) zabijanie i umieranie: 7) odgrywanie postaci legendarnych i baśniowych, takich jak Święty Mikołaj, Kopciuszek i Duży, Silny Wilk (Murphy, 1937).

czytaj dalej