Monthly Archives Grudzień 2015

Krup z gorączką (zapalenie krtani i oskrzeli)

Jest to cięższa postać krupu z towarzyszącym zwykle odczynem ze strony dolnych dróg oddechowych. Atak krupowego kaszlu i trudności z oddychaniem mogą nasilać się stopniowo lub pojawić się gwałtownie o każdej porze dnia i nocy. Wilgotność powietrza w nieznacznym tylko stopniu łagodzi objawy. Gorączkujące dziecko z chrapliwym oddechem lub gorączkujące dziecko z trudnościami w oddychaniu musi znaleźć się bezzwłocznie pod ścisłą obserwacją lekarza. Gdy lekarz, pod którego stałą opieką pozostaje dziecko, jest nieosiągalny, trzeba znaleźć innego lekarza. Jeśli i to jest niemożliwe, trzeba zawieźć chore dziecko do szpitala.

czytaj dalej

Dzieci a świadomość tego, że coś jest piękne

Dzieci nie lubią zbyt wielu kolorów na obrazkach, ponieważ to sprawia wrażenie sztuczności. Chcą widzieć takie barwy, które są niezbędne dla wywołania wrażenia realizmu (Rudisill, 1952). Ulubione kombinacje barw są u małych dzieci bardzo nieokreślone. Ulubionymi kombinacjami dzieci starszych są zestawienia czerwono-niebieski i czer- wono-zielony, najmniej łubianą kombinacją jest zestawienie poniarań- czowo-zielone. W każdym wieku wyraźniejsze różnice indywidualne występują odnośnie do ulubionych zestawień barwnych niż do oddzielnych kolorów. Wynika to w dużym stopniu ze skojarzeń, jakie u poszczególnych osób wywołują barwne zestawienia (Dashiell, 1917: Bon i Lopez, 1953).

czytaj dalej

Zapalenie zatok

Zatoki są to wypełnione powietrzem jamy w kościach otaczających nos. Każda zatoka łączy się z wnętrzem nosa poprzez mały otwór. Zatoki szczękowe znajdują się w szczęce, zatoki czołowe w kości czołowej, bezpośrednio nad brwiami, zatoki sitowe są usytuowane tuż powyżej wewnętrznych przewodów nosa, a zatoki klinowe – bardziej w głębi, z tyłu za wewnętrznymi przewodami nosa. Jedynie zatoki szczękowe i sitowe są na tyle rozwinięte we wczesnym dzieciństwie, aby ulec infekcji. Zatoki czołowe i klinowe rozwijają się stopniowo dopiero od 6 roku życia wzwyż. Ciężka i długotrwała infekcja kataralna może rozszerzyć się z nosa na zatoki. Stany zapalne zatok trwają zazwyczaj dłużej niż zwykła infekcja kataralna, ponieważ z uwagi na swoje usytuowanie zatoki nie mogą być tak łatwo oczyszczone. Stan zapalny w zatokach może być lekki i objawiać się tylko przewlekłym ściekaniem ropy z tylnej części nosa do gardła (tzw. zaciek na tylnej ścianie gardła). Jest to czasami przyczyną przewlekle utrzymującego się kaszlu, który pojawia się po położeniu dziecka do łóżka lub rano po przebudzeniu. Zapalenie zatok może mieć także przebieg ciężki, z wysoką gorączką i dużą bolesnością. Gdy lekarz podejrzewa zapalenie zatok, wykonuje czasem dodatkowe badania. Może zlecić zdjęcia rentgenowskie lub zbadać zatoki, prześwietlając je specjalną lampą w zaciemnionym pokoju. Zależnie od przypadku są stosowane różne metody leczenia – krople do nosa, tampony, odsysanie, leki podawane doustnie.

czytaj dalej

Często pojęcia moralne kolidują ze sobą

Niezgodność pomiędzy wiedzą moralną a moralnym zachowaniem się jest na ogół zależna od czynników emocjonalnych i motywacyjnych. Dziecko w gniewie, aby „skwitować się” z osobą, która je rozgniewała, może zrobić coś, o czym wie, że jest złe. Może ono uważać za wskazane, aby postąpić sprzecznie z tym, co uważa za słuszne. Może uważać się za zmuszone do odstąpienia od niektórych ze swoich teoretycznych pojęć o tym, co dobre i złe (Havighurst i Taba, 1949). Na przykład dziecko oszukuje, ponieważ rodzice zmuszają je do zdobycia lepszych stopni, niż ono jest zdolne osiągnąć. Motywem oszukiwania może być także pragnienie dorównania kolegom w nauce, aby nie pozostać w tyle za promowanymi do następnej klasy. Stopień oszukiwania może się różnić w zależności od sytuacji, w której dziecko się znajduje. Przekonano się, że dzieci bardziej oszukują wtedy, gdy w ich pracach pisemnych jest mniej błędów, niż gdy mają dużo błędów (Gross, 1946).

czytaj dalej

Gdy posiłki stają się udręką cz. II

Wyleczenie z niechęci do jedzenia wymaga czasu i cierpliwości. Gdy już raz doszło do powstania problemów z jedzeniem, potrzeba wiele czasu, wyrozumiałości i cierpliwości, żeby odwrócić sytuację. Rodziców ogarnia niepokój. Trudno im odzyskać równowagę ducha, póki dziecko marnie je. A właśnie ich troska i naleganie to główne czynniki uniemożliwiające dziecku odzyskanie apetytu. Nawet gdy zdobędziecie się na nadludzki niemalże wysiłek i zmienicie swe podejście, upłyną być może tygodnie, zanim waszemu dziecku nieśmiało zacznie powracać apetyt. Musicie stworzyć małej warunki stopniowego wyparcia z pamięci wszystkich nieprzyjemnych skojarzeń, jakie wiążą się dla niej z posiłkami.

czytaj dalej

Dyscyplina w stosunku do dziecka – ciąg dalszy

Zakłada się, że skuteczne metody dyscyplinarne uniemożliwiają powtórzenie niepożądanego zachowania się. Gdy spytano dzieci, jak’się czuły, kiedy zostały ukarane, większość mówiła, że czuły się nieszczęśliwe i pamiętały fizyczny ból. Bardzo mało dzieci mówiło o uczuciach skruchy lub o postanowieniu poprawienia się w przyszłości (Radke, 1946). Badania dorastającej młodzieży i dorosłych wykazały, że skutki stosowania kar są trwałe i oddziaływają zarówno na osobowość, jak i na zachowanie się jednostki starszej. Dyscyplina bardzo surowa łączy się często ze złym przystosowaniem się do środowiska, nieszczęściem i przestępczością (Stogdill, 1937). U dzieci, które w dzieciństwie utrzymywane były w bardzo surowej dyscyplinie, zauważono następujące cechy charakterystyczne:

czytaj dalej

Uczenie się pojęć czasu – ciąg dalszy

Percepcja pory dnia, dnia tygodnia lub pory roku jest dokładniejsza, ponieważ dziecko umie kojarzyć z czasem poszczególne czynności, co umożliwia mu poprawną interpretację. Dziecko odróżnia dzień od nocy, ponieważ jest on jasny, a noc ciemna i w ciągu dnia dziecko może biegać, a w nocy musi spać. Na podstawie różnic w czynnościach dziecka spostrzega ono różnice między rankiem a popołudniem. Dla małego dziecka ranek jest czasem na zabawę, a popołudnie jest czasem drzemki. Dnie tygodnia są również znane poprzez kojarzenie z nimi czynności. Najpierw znana jest dziecku niedziela, ponieważ tego dnia ojciec jest w domu i normalny porządek dnia jest często inny z powodu wyjazdu rodziny na wycieczkę.

czytaj dalej

Problemy związane z jedzeniem i rozwojem fizycznym

Różne są przyczyny zbyt niskiej wagi ciała. Wygląda na to, że niektóre dzieci po prostu dziedziczą tę skłonność, gdyż charakteryzuje ona całą rodzinę ze strony matki lub ojca. Od niemowlęctwa jedzą mniej niż dostają. Nie są ani chore, ani nerwowe. Nie lubią po prostu obfitego jedzenia, szczególnie niechętnie odnoszą się do wysokoenergetycznych potraw.

czytaj dalej

Zabawy tradycyjne wśród dzieci

Tradycja. Zabawa, jak wiele innych przejawów codziennego życia, pozostaje pod wpływem tradycji. Tradycyjną zabawą dziewczynek jest zabawa lalkami i zabawkami gospodarstwa domowego, niezależnie od tego, czy je to interesuje. Istnieją również pewne zabawy tradycyjne przypisywane chłopcom, jak zabawa w żołnierzy, zabawa kolejką itp. Na całym świecie są takie same tradycyjne formy zabawy. Na przykład „ślepa babka” jest to zabawa, w którą w różnych formach bawią się dzieci w wielu krajach europejskich. Różnymi formami zabawy w berka bawią się dzieci Burmy, Iraku, pustyni Sahary, jak również dzieci większości krajów w Europie (United Nations Report, 1953).

czytaj dalej

Dziecko i jego pojęcie o samym sobie – ciąg dalszy

Dzieci z klasy piątej i starsze nie tylko są świadome swojej przynależności rasowej, lecz również zdecydowanie wolą dzieci pochodzące z tej samej rasy, co one (Moreno, 1934). Pomiędzy czwartym a piątym rokiem życia w odpowiedzi na pytanie, „kto ty jesteś?”, dzieci zaczynają stosować w odpowiedzi raczej określenia etniczne niż personalne i po piątym roku życia ich pojęcie o sobie i innych wyrażają głównie za pomocą takich określeń jak „Amerykanin”, „kolorowy”, „Żyd” lub „Włoch” (Hartley i inni, 1948).

czytaj dalej